Was ik het
was ik zo laf
was ik het
die de kus gaf
voor dertig zilverlingen
was ik het
die mijn gelaat afwendde
en ontkende
dat ik Je kende
was ik het
was het mijn stem
die riep
kruisig Hem, kruisig Hem
was ik het
die de nagel
in het kruishout sloeg
de stengel doopte in azijn
toen Jij om drinken vroeg
was ik het
was ik erbij
God
vergeef het mij
